zaterdag 19 februari 2011

Grenzen verleggen


Toen ik eergisteren een Nederlandse vriendin Maria, die in Kabul werkt als consultante voor het beroepsonderwijs en die in Botswana woont, vertelde dat ik me in de plastieken ton had gewassen en dat het mee viel; vertelde ze: ik doe dit al 20 jaar en het is best leuk. Inderdaad, in de Sint-Pietersweg klaagde ik over de doucheknop, maar lauw water over je hoofd gieten met een schepje, is absoluut zo heerlijk als de haperende doucheknop.
Gisteren ben ik dan definitief verhuisd. Het enige probleem is het gebrek aan internet. Mijn Afghaanse assistent Niaz, een tweede Moqim, vertelde me dat Afghan Telecom, modems verkoopt die je aansluit op de computer, en bovendien niet al te traag. Wij naar de burelen van het telecommunicatiebedrijf, afgebladderde muren in een bureel waar er twee computers boven elkaar staan, wat kabels en een kachel. Geluk, er was nog 1 exemplaar in stock. Niaz installeert, of liever probeert, maar de cd wordt niet herkend. Wij terug, met een USB stick, die ik eerst liet scannen, werd het programma geïnstalleerd. Sluiten de modem, merk HUAWEI, aan en werkt nog niet. Analyse van het probleem met 5 Afghanen, eureka, de kabel is ook defect. Doe een test ter plaatse en inderdaad ik ontvang de VRT. WAAAAW. Gisterenavond probeer ik het systeem uit, geen radio, maar kan wel mails zonder bijlage downloaden. Ben toch heel tevreden, en voel het aan als een verovering. Deze morgen geen signaal, het sneeuwde ook heel fel, misschien is dat de reden. Ik probeer de blog te versturen vanuit mijn bureel, maar gisteren was de generator stuk.
Moet hier het schrijven onderbreken, want het water kookt en ik ga de ton in!
(…. De douche was heerlijk, heb ondertussen ook wat klederen gewassen)
De ISAF helikopter vlucht is geannuleerd, ik probeer morgen met de UN naar Mazar-i-Sahrif te vliegen. De vergaderingen starten op dinsdag.
Gisteren een bestelling geplaatst bij Amazone: een dekbed, de huidige dekens zijn loodzwaar en geven geen warmte, 6 wijnglazen, bruin brood – de nan die ik hier eet heeft geen voedingswaarde, raclettekaas en een raclettetoestel, enkel te gebruiken tussen 18 en 22 uur, bij stadselektriciteit.
Voor vandaag hoop ik dat de generator werkt op het kantoor, dat de printer geïnstalleerd geraakt en dat mijn verslagen volledig zijn voor mijn vertrek naar Mazar. Inshallah



3 opmerkingen:

  1. Dag Hilde,

    gisteren een reportage gezien op Canvas van Vranx: kinderen aan de drugs in Afganistan. Schrijnend. Kabul kwam ook in beeld. Alsook het prachtig landschap te zien vanaf de 'drugs'-weg.
    groetjes & veel douche genot.
    Ingrid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Beste zus,
    moet je even op die site een kijkje nemen:
    http://www.scienceshareware.com/pedal-power-build-your-own.htm
    Fietsen om elektriciteit op te wekken is eigenlijk een vrij eenvoudig concept.
    Als dat niet leuk is, eventjes biken, om je laptop op te laden.
    Maar om je raclette machien warm te krijgen, moet je wel eventjes de Mont Ventoux op.
    Best fotos opsturen als je energiefiets klaar is.
    Good luck!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dat douchen deed me aan Rwanda denken?.. Veel succes en knuffie knuffie Marie xx

    BeantwoordenVerwijderen