Vrouwendag en teaching the mullahs

Heb gisteren toch veel plezier gehad; heb met mijn 2 master trainers de inkopen gedaan voor de Vrouwendag. Shopping vond plaats in de 100 jaar oude martkplaats. Niet te geloven wat de handelaars allemaal in die kleine barakjes stouwen. Aankoop: 50 scarfs, 50 dozen beauty creme van  DOVE en 50 shampoos. Voor de leraressen een zwarte hoofddoek en voor mij een blauwe die bij de mantel past. Toen we hoofddoeken kochten stonden aan het zelfde stalletje jonge meisjes, 12 jaar, te onderhandelen voor de aankoop van een burka. Ik vond dat zo triest. 

Deze morgen de tweede dag van onze workshop, en naar het schijnt volgen ook 6 mullahs de cursus. Ze vallen goed mee. De laatste oefening, uitgedokterd door een vrouwelijk teamlid; playing with the alphabet, waarvoor de letters van het alfabet op de grond liggen en men moet van een kaart naar een andere springen om woorden te vormen. Na de oefening vertelde de mullah dat deze oefening  geschrapt moet worden, omdat men niet springt op letters die in de Koran staan geschreven. Mijn vrouwelijke medewerkster, is zich van niets bewust. Ik heb wel een constructieve relatie ontwikkeld met de mullahs.

De oefeningen handelen ook over de goede vraagstelling. Tijdens de vorige workshop hadden we een vraag voorbereid: welk is het vreemdste voedsel dat je ooit at? Pizza, was het antwoord. De trainers zeiden me dat we die vraag niet meer kunnen stellen, omdat de leraars aan andere “ dingen” denken. Ik begreep direct waarover het ging …. Is dit het  gevolg van de “ burkamaatschappij”?

Ben nu een speech aan het schrijven voor de Vrouwendag van morgen. Ik koos voor een tekst getiteld :inspirerende vrouwen.