De pedagogische week in Baharak

Zaterdagmorgen om 6 uur vertrokken richting noorden, naar Baharak, grens Tadzjikistan. Zoals GIZ voorschrijft, 2 auto’s, daar het traject loopt door desolaat berggebied. In de tweede auto mijn 2 vrouwelijke trainers, in boerka en Samia werd begeleid door haar zoontje. Met mijn ganse Afghaanse team organiseerden we een pedagogische week, voor alle instituten voor leerkrachtenopleiding in de ver afgelegen districten. Vijf scholen nemen deel aan het programma, en de helft van de leerkrachten reisden een dag om Baharak te bereiken. Een groep volgt de methodologie training en anderen de wetenschappelijke opleiding, die zich vooral richt op het uitvoeren van experimenten.

Veel interesse, veel lachende gezichten maar een volledig mannelijke groep. Ze geven wel les aan vrouwelijke toekomstige leerkrachten, er is hoop.De school is werkelijk in staat van ontbinding: geen ruiten in de vensters, geen toiletten, plafond staat op invallen, maar  verminderde het enthousiasme niet.  Dit initiatief is een nieuw concept, maar zo bereiken we tenminste ook de leerkrachten die lesgeven in de bergdorpen. Volgend jaar gaan we terug , maar dan coachen we in de verschillende scholen.

We overnachtten in het huis van de gouverneur, gelegen op een heuveltop met prachtig uitzicht op de Kocha rivier. Twintig mensen verblijven op regelmatig basis in het huis, er werd een overheerlijke maaltijd opgediend, geen barrières. We hebben tot laat memory game gespeeld, terwijl we gedroogd fruit en noten aten.

Ben zondagavond laat terug gekomen omdat we morgen starten met een veertiendaagse wetenschappelijke opleiding in Faizabad, mijn team zet de opleiding verder in Baharak, zijn door mij opgeleid. Ben voor GIZ-BEPA ook verantwoordelijk voor de wetenschappelijke opleidingen. Het programma van de workshop richt zich vooral  op het doen van experimenten, labs zijn aangekocht voor de verschillende deelnemende scholen. Training, training, training .....