Van John Travolta schoenen en top discriminatie

Ik ben zaterdag na een vlucht van 5 uren, met de UN shuttle in Faisabad gearriveerd. We vlogen naar Maimana, Mazar, Kunduz en arrival in Faisabad. De Duitsers gaven me een enorm hartelijk welkom, thee – bijbabbelen en daarna zijn we nog gaan stappen in de bergen. Allemaal onverwacht, maar heel aangenaam. Nu zaterdag geven Alex, mijn huisgezel en ik, een welcome party. Breek nu al mijn hersenen wat ik zal voorschotelen.

Zondag terug naar het TTC, Teacher Training College, waar een zwerm studenten samenhokten op de speelplaats. Naar het schijnt zijn er dit jaar 1200 nieuwe studenten, 50% meisjes, die de opleiding voor leerkracht zullen aanvatten. De verantwoordelijken krijgen het onderwijs niet georganiseerd.

De lessen moeten aanvatten op 1 april, zelfs een helft van de leerkrachten is niet opgedaagd.

Wat nu helemaal in de mode is bij de jeugd zijn de Travolta schoenen. Lange tip schoenen, blinkende riemen en verbleekte jeans doen het bij de jeugd in Badakhshan.

Gisteren was ik in de PRT, Provincial Reconstructie Team, naast militaire interventies realiseert het leger ook sociale projecten. Ze bouwden ook het TTC. Ik was er gaan aankloppen om steun te vragen voor de uitbouw van een schooltje voor minder valide kinderen en voor de renovatie van de Aljihad school voor meisjes. Ze gingen direct akkoord, ik moet een proposal schrijven. Vandaag ontmoette ik terug Mrs. Ferzona, head van die  meisjesschool om het project te bespreken. Er zitten 1200 meisjes op school, slechts 8 klaslokalen – of beter verbeterde stallen - en 13 groepen krijgen les in openlucht. Maar het ergste van de zaak is, dat die meisjes vroeger in een nieuwbouw les volgden, maar enkele mullahs hebben zich verzet en de meisjes moesten wisselen met de jongens. Dat vind ik nu discriminatie van het hoogste niveau. Heb dadelijk de PRT gecontacteerd en volgende dinsdag brengen ze een werkbezoek. Het is dan nog juist in die school, dat er 20 minder valide kinderen opgevangen worden. Heb nu een strijd aangebonden tegen die onrechtvaardigheid.

Dit valt buiten mijn GIZ taak, maar ik kan dergelijke situaties niet aanzien.

Wordt vervolgd …..