Het werk in de scholen die leerkrachtenopleiding organiseren

Vorige week was ik in Kabul, om samen met de kernteams van de 5 noordelijke provincies het opleidingsprogramma methodologie voor te bereiden, die we aanbieden aan de leerkrachten van de leerkrachtenopleiding. Een vermoeiende, maar interessante opdracht. In de komende dagen moet ik nog enkele bijdragen schrijven: interessante vragen, begeleiding trage lezers en het uitwerken van een lesplan. Binnen 2 weken starten we dan met de opleidingen.

Gisteren vergaderd met de directeur, moellah, van de Islamitische school – niet te verwarren met scholen in de moskees –de madrasa. Het was een dynamisch gesprek, resulterend in een engagement van mij, om ook methodologieopleiding te geven aan de leerkrachten van zijn school: 23 moellahs. De resultaten van de leerlingen zijn ook heel goed, 90% van de afgestudeerden slagen voor een toegangsexamen aan de universiteit. Ik had een heel positieve indruk, en wat ik was verrast over zijn visie over het onderwijs, wat hier bij de meeste directeurs wel ontbreekt.

Deze week wordt ook mijn “ strijdweek”. Woensdag komen de collega’s van Kabul op bezoek. Ik zal hen eerst en vooral confronteren met het gebrek aan faciliteiten voor de opleiding van de vrouwelijke leerkrachten. Het is allemaal goed om prachtige cijfers voor te leggen, maar de realiteit houdt wel een andere spiegel voor.

Verder voelde ik de aardbeving niet, blijven de kudden schapen Faisabad overspoelen, zijn de mango’s gearriveerd, geeft mijn nieuw fototoestel – weer een LUMIX met GPS mooie resultaten, is het overdag 30 graden en mat de dagelijkse confrontatie met de armoede me af. Niet het feit dat we alle dagen droge rijst eten, maar vooral het feit dat de talentvolle jongeren geen kansen krijgen.