Krijt , geef ons krijt

Het was een superdrukke week, met weer eens veel emoties. Woensdag om 5 uur vertrokken naar Taloqan, om de collega’s komende van Kabul op te halen.  Weer de ganse tralala: een jeep en volgwagen. Toen we in Keshim arriveerden op 65 km van Taloqan kregen we bericht van RMO, de GIZ veiligheidsdienst, direct rechtsomkeer want er wordt geschoten in Taloqan. Iedereen heeft ondertussen vernomen dat de ISAF er 4 burgers doodde, wat aanleiding gaf to dagen van onrust. In Keshim hebben we een instituut voor leerkrachtenopleiding die we begeleiden, het gesprek met de directeur was weer eens schetsend voor de Afghaanse onderwijssituatie. Steeds meer meisjes volgen de opleiding leerkracht, wat op zichzelf heel positief is, maar de Ministerie van Onderwijs, voorziet niet in enige ondersteuning. Men betaalt enkel de lonen van enkele leerkrachten. Geef ons krijt, geef ons krijt – wat we natuurlijk direct hebben aangekocht. Daar de schoolborden niet beschrijfbaar zijn, heb ik nu stappen ondernomen om een Blackboard campaign op te starten: we gaan alle borden van de scholen die we begeleiden herschilderen en krijt aankopen.

Iedereen streeft ernaar om de Millennium Development Goals te halen, de scholen zitten overvol, maar kwaliteit is ver te zoeken. De internationale gemeenschap moet dit dringend bespreken, de Wereldbank moet zijn fondsen aan het onderwijs herbekijken, gemeenschappelijke standpunten moeten beter en concreter worden geformuleerd.

Donderdag naar Baharak, 40 km, 3 uur rijden – prachtige omgeving, hobbel bobbel weg, schapen, kamelen en een school die op instorten staat. Weer dezelfde film zoals in Keshim. Nog steeds 50% van de kinderen gaan niet naar school: zijn zelf gezinshoofd, niet te overbruggen afstanden, armoede.

Alleen GIZ is hier actief in de onderwijssector, ik moet nu echt een heel duidelijk plan opstellen, om in die chaos toch enkele resultaten te behalen. Het werk wordt bemoeilijkt door de slechte toegankelijkheid van de scholen voor leerkrachtenopleiding.

Gisteren heb ik hier dan gekookt voor al mijn bezoekers en team: de paprika’s opgevuld met geitenkaas en olijven , 15’ in oven, is een aanrader. ( ingrediënten aangekocht in Kabul)