Gisteren werd een bloedige aanslag gepleegd in Taloqan, hoofdstad van Takhar, grenzend aan Badakshan. Generaal Dawood werd vermoord, onder de slachtoffers ook 2 Duitse militairen. Vandaag vindt de begrafenis plaats onder strikte veiligheidsmaatregelen. Taliban eiste de aanslag op, maar zoals ik vernam is de aanslag gepleegd door Oezbeken die niet tevreden zijn over de samenstelling van het huidige provinciale bestuur. Valt wel op te merken dat alle aanslagen gepleegd worden door zelfmoordterroristen in politie-uniform. In militaire kringen stelt men dat de moord op Generaal Dawood, zo erg is als op moord op Massoud.
In Faisabad is alles rustig, wel veel checkpunten. Eind deze week geef ik een opleiding van 3 dagen aan lecturers van de leerkrachtenopleiding. Op methodologisch vlak wordt het lesgeven herleid tot saaie opsomming van enkele topics, hopelijk kan ik het lesgeven wat boeiender voorstellen. Gisteren nam ik een kijkje in het lab van het TTC: fysica en scheikunde – geen proeven. Ik merkte veel materiaal onuitgepakt. Motivatie ontbreekt, komt dit door de lage lonen een 250 euro, komt het door gebrek aan kennis – ik vind het triestig voor al die jonge studenten die toch met enig idealisme de opleiding startten. In het lab vond ik enkel een hoop documenten die bijna volledig waren opgegeten door de muizen. Feitelijk nog al symbolisch voor de sfeer in het lab. Dinsdag moet ik de TV ploeg van de eerste Duitse zender rondleiden: promotie voor meisjesonderwijs, promotie voor de scholen gebouwd met Duits belastingsgeld.
Vrijdag heb ik een mooie wandeling gemaakt langs de Kocha rivier, vis gegeten, ezel rijden en veel gezwaai van de mannen.
En, sinds deze morgen: asfalt in mijn straat, perziken te koop en zijn mijn boeken van Nasurdin gearriveerd. De verhalen van Nasrudin zijn overal gekend in Afghanistan en ik gebruik die verhalen tijdens de workshops,wat de leraars enorm appreciëren. Het zijn levenslessen, Nasrudin is een moellah die rondtrekt met zijn ezel en de mensen raad geeft bij het oplossen van hun problemen.
Hij zou wel het problemen van de busbanen niet kunnen oplossen ....
K'zie je al zitten op je ezel..... precies Madame Nasrudin
BeantwoordenVerwijderenMullah Nasrudin
De mullah was het zat.
Alles had hij geprobeerd om van zijn rozentuin een klein paradijsje te maken,
maar steeds bedierf dat vermaledijde onkruid zijn plannen.
Ten einde raad vroeg hij de hofleverancier om raad.
Deze vroeg hem:
"Heb je drie maal daags onkruid gewied?"
De moela wiedde elk uur.
"Heb je tussen de rozen knoflook gepoot tegen het onkruid?"
De moela at al weken knoflook uit zijn eigen rozentuin
en zijn buren klaagden steen en been over de stank.
"Welke huis en tuin en keuken middelen heb je verder gebruikt?"
De kennis van de hofleverancier was groot,
maar de moela bleek geen middel onbeproefd te hebben gelaten.
"Welke chemische verdelgingsmiddelen heb je gebruikt?"
De moela erkende dat hij ook zijn zwakke momenten had gekend
en dat hij inmiddels op dit terrein een expert was.
"Heb je gebeden voor je rozentuin en je mantra's opgezegd?"
Ook de negenennegentig schone namen voor de Ene had de Nasroeddin opgezegd,
maar de Ene had blijkbaar andere plannen met Nasroeddins rozentuin.
"Dan rest je slechts èèn ding : je zult ook van het onkruid moeten leren houden."
La morale de l'histoire .....
als het niet gaat zo als het moet, dan moet het maar zo als het wel gaat
Groetjes van de zondag-filosoof
Ahmadinejad zou beter wat meer naar Nasrudin luisteren...want wat hij hier verkondigt getuigt niet bepaald van veel intelligentie ;=)
BeantwoordenVerwijderen