Communicatie, veiligheid en moeilijke opgaven

Mijn uurwerk blijft nu en dan stilstaan, wat feitelijk goed is, daar ik toch teveel werk heb. Wat surrealistisch misschien, maar het is alsof ik tijd win.

Zondag was dan het grote moment aangebroken, internet connectie in mijn huis! ’s Morgens belde men opgetogen vanuit Kabul dat het materiaal was gearriveerd. Ik terug naar huis, over de hobbelweg en via de befaamde brug, maar na enkele telefoons bleek het materiaal ergens tussen Kabul en Faisabad te zweven en de technieker was op weg vanuit Kunduz. De communicatie vanuit Kabul, was beneden niveau. Na veel heen en weer gebel: technieker opgehaald ergens in de middle of nowhere, en het materiaal is deze morgen toegekomen met een bus.

Sinds 10’ connectie, en nu kan ik weer skypen met de wereld.

Wegens de dood van Osama en het lenteoffensief aangekondigd door de Taliban, is de bewegingsvrijheid weer afgenomen. Jullie hoeven zich geen zorgen te maken, de Duitsers nemen geen risico’s.

Vandaag heb ik een school bezocht waar de leerkrachten een opleiding kunnen genieten, na de werkuren: in-service training.Op de foto zien jullie de mannenmaatschappij waarin ik me bevind.

De problemen voor het organiseren van het onderwijs zijn immens. De leerkrachten werken vrijwillig, geen toiletten, geen didactisch materiaal, de meisjes komen voorlopig niet omdat er geen afzonderlijke ingang is. Naar het schijnt is dit de meest conservatieve regio van de streek, gedomineerd door Hekmatyar. Zoals ik nogal dikwijls meemaakte, kijken de mannen de eerste 15’ niet naar me, maar hoe langer het gesprek duurt, hoe meer vriendelijkheid ze uitstralen.

De rit naar de school was adembenemend: slingerweg hoog de bergen in. Je ziet de laatste week overal grote kudden schapen: dit zijn Kuchi’s, meer bepaald Kandaris, die met hun schapen naar Shewaz komen, graslanden hogerop.

Ik start ook met een online cursus, georganiseerd door Unesco over indicatoren in het basisonderwijs.

De dagen zijn veel te kort, de problemen te immens,  het ministerie van onderwijs te chaotisch, veiligheidsvoorschriften te streng, alleen tomaten, courgettes, aardappelen en ajuinen op de markt  maar internet werkt!